مــن  غلام  قمــرم ، غيـــر  قمـــر  هيــــچ  مگو 
پيش مـــن جــز سخن شمع و شكــر هيچ مگو 
سخن رنج مگو ،جز سخن گنج مگو 
ور از اين بي خبري رنج مبر ، هيچ مگو 
دوش ديوانه شدم ، عشق مرا ديد و بگفت 
آمـــدم ، نعـــره مــزن ، جامه مـــدر ،هيچ مگو 
گفتــم :اي عشق مــن از چيز دگــر مي ترســم 
گــفت : آن  چيـــز  دگـــر  نيست  دگـر ، هيچ  مگو 
من  به  گــوش  تـــو  سخنهاي  نهان  خواهم  گفت 
ســر بجنبـــان كـــه بلـــي ، جــــز كه به سر هيچ مگو 
قمـــري ، جـــــان  صفتـــي  در  ره  دل  پيــــــدا  شـــد 
در  ره  دل  چـــه  لطيف  اســت  سفـــر  هيـــچ  مگــو 
گفتم : اي دل چه مه است ايــن ؟ دل اشارت مي كرد 
كـــه  نـــه  اندازه  توســت  ايـــن  بگـــذر  هيچ  مگو 
گفتم : اين روي فرشته ست عجب يا بشر است؟
گفت : اين غيـــر فرشته ست و بشــر هيچ مگو 
گفتم :اين چيست ؟ بگو زير و زبر خواهم شد 
گــفت : مي باش چنيــن زيرو زبر هيچ مگو 
اي نشسته در اين خانه پر نقش و خيال
خيز از اين خانه برو،رخت ببر،هيچ مگو
گفتم:اي دل پدري كن،نه كه اين وصف خداست؟
گفت : اين  هست  ولـــي  جان  پدر  هيچ  مگو

مولوی



امتیاز بدهید :

| امتیاز : 0
موضوع : | بازدید : 550
برچسب ها :

تاريخ : شنبه 27 دی 1393 | 11:02 | نویسنده : moallem |
اخبار و رسانه هاهنر و ادبیاترایانه و اینترنتعلم و فن آوریتجارت و اقتصاداندیشه و مذهبفوتو بلاگوبلاگ و وبلاگ نویسیفرهنگ و تاریخجامعه و سیاستورزشسرگرمی و طنزشخصیخانواده و زندگیسفر و توریسمفارسی زبان در دیگر کشورها